sobota, 09 października 2010
 
 Bezcenne, bardzo osobiste w tonie, wspomnienia z życia w getcie warszawskim ostatniego żyjącego przywódcy słynnego powstania. Marek Edelman w krótkich "migawkach" przywołuje straszne, ale i wzruszające wydarzenia, które go najbardziej poruszyły. "To wszystko, co mi zostało, takie strzępki pamięci. Ludzie, którym to opowiadałem, pytali, czy to wszystko jest prawda. Tak, prawda. Toczka w toczkę. Koniec, kropka. Więcej już nic." - mówi autor.


Karty opisane są w tej książce w sposób jasny i przejrzysty. Liczne przykłady ciekawych rozkładów pomagają nawiązać dialog z Tarotem. Piękne tradycyjne karty z czytelną symboliką i krótką podpowiedzią interpretacji na każdej z nich są prawdziwą pomocą w zrozumieniu talii. Talii 78 kart, które tworzą całościowy opis ludzkiego losu. Ta książka to podstawowy podręcznik dla początkujących i prawdziwa perełka w zbiorach wytrawnych tarocistów.


Tagi: karty tarot
15:04, simile60 , Poradnik
Link Dodaj komentarz »

Pięknie wydana i bogato ilustrowana książka, wypełniona myślami i aforyzmami brazylijskiego mistrza na temat miłości. Tej do człowieka, do świata, do Boga... Cytaty zostały zaczerpnięte z wielu dzieł Coelho, m.in.: "Alchemika", "Bridy", "Zahira", "Jedenastu minut". Myśli zostały ułożone według słów-kluczy: Dar, Przemiana, Zwycięstwo, Jedność, Bliskość, Poszukiwanie, Sztuka bycia razem i Wielkość. Książkę oryginalnie i bardzo kolorowo zilustrowała sławna kolumbijska artystka Catalina Estrada.
  
To poradnik dla nowoczesnych kobiet, które chcą pogłębić swoją wiedzę w dziedzinie ars amandi.

Allan i Barbara Pease odpowiedzą na wszystkie wasze pytania na temat seksu i miłości!

Allan i Barbara Pease odpowiedzą na wszystkie wasze pytania na temat seksu i miłości!

Mamy obecnie mnóstwo możliwości znajdowania partnera: możemy go szukać z pomocą biur matrymonialnych lub internetowych portali randkowych, dzięki kosmetykom i operacjom plastycznym możemy zmieniać swój wygląd - żaden inny gatunek tego wszystkiego nie potrafi. A jednak tylko ludzie mają problemy z dobieraniem się w pary lub są niezadowoleni z dokonanego wyboru.

Książka ta odpowiada na szereg odwiecznych pytań:

- Na czym polega chemia miłości?

- Dlaczego w ogóle uprawiamy seks?

- Co popycha mężczyzn do ciągłego szukania okazji?

- Dlaczego kobiety wymagają od mężczyzn zaangażowania?

Autorzy - wykorzystując najnowsze badania naukowe, przykłady z życia i charakterystyczne dla siebie poczucie humoru - -wyjaśniają te skomplikowane kwestie, a przede wszystkim mówią, jak sobie z tym poradzić.

Allan i Barbara Pease to światowej sławy ekspercki team w dziedzinie stosunków międzyludzkich. Napisali piętnaście bestsellerów, przetłumaczonych na pięćdziesiąt jeden języków i sprzedawanych na całym świecie. Dlaczego mężczyźni pragną seksu, a kobiety potrzebują miłości znalazło się na drugim miejscu listy bestsellerów we Francji oraz na trzecim miejscu w Hiszpanii i Australii.



Dlaczego Mężczyźni Pragną Seksu, A Kobiety Potrzebuja Miłości


Niniejsza książka zawiera prawie 150 przepisów wegetariańskich z wielu krajów świata. Są wśród nich znakomite przepisy kuchni indyjskiej, koreańskiej, żydowskiej, rosyjskiej, a nawet południowoafrykańskiej.

Dziesiątki przepisów na przystawki, zupy i dania główne, przyrządzane bez mięsa ? smaczne, urozmaicone i bardzo zdrowe. Książka zawiera też przegląd najważniejszych i najpopularniejszych składników z opisami konkretnych właściwości. Dzięki tabeli witamin można sprawdzi wartość odżywczą każdego posiłku i ułożyć odpowiednie wegetariańskie menu.

Z różnych technik przygotowania posiłków żywieniowcy szczególnie zalecają gotowanie na parze. Sporządzane w ten sposób potrawy pod względem zawartości witamin i minerałów są najwyższej jakości, jako że ten proces ogranicza ich degradację. Ważne jest także to, że posiłki gotowane na parze nie wymagają użycia tłuszczu.
Z tych ważnych powodów przygotowaliśmy tomik zawierający ponad 60 receptur na potrawy, których przyrządzenie wymaga użycia tylko specjalnego trzyczęściowego garnka.

Każdy rodzic wie, ile zachodu sprawia ustalenie zdrowej diety dzieci. Jest tyle zasad, dodatkowo wciąż ktoś podsuwa swoje dobre rady, niekiedy każdy mówi co innego. Jedni, żeby podawać dziecku owoce, inni zaś, żeby się ich wystrzegać, bo mogą uczulić... Albo odwieczne pytanie ? czy dzieci powinny jeść słodycze?
Podobnych wątpliwości jest dużo, dużo więcej...
Przedstawiamy Państwu nasz poradnik, który pomoże skomponować pełnowartościowy jadłospis dla Państwa dzieci.
Jeżeli próbując schudnąć ograniczasz jedzenie, to niedobór składników odżywczych już po kilku dniach gwałtownie spowalnia przemianę materii. W efekcie chudniesz mniej, niż jest to możliwe i szybciej tyjesz po zakończeniu diety. Jak uniknąć pułapki, która czeka na każdego, kto próbuje pozbyć się nadwagi lub otyłości?


Doktor Marek Bardadyn, ekspert w dziedzinie odchudzania, twórca zdobywającej ogromną popularność diety strukturalnej zaprezentowanej w bestsellerach Kody młodości (D.W. REBIS 2006) i Odchudzanie weekendowe (D.W. REBIS 2007) przedstawia niezwykle skuteczną metodę szybkiego i zdrowego odchudzania bez efektu jo?jo, która polega na... jedzeniu!

Zamiast tradycyjnych posiłków wybieraj przedstawione w tej książce dania składające się z najcenniejszych produktów diety strukturalnej. Dostarczając minimalnej liczby kalorii, zapewniają one maksymalne dostępne dawki składników odżywczych i substancji przyspieszających przemianę materii. Schudnij bez poczucia głodu, ciesząc się energią i doskonałym samopoczuciem!

Odchudzająca książka kucharska to nie tylko profesjonalny i nowoczesny poradnik kulinarny, ale przede wszystkim przewodnik dla wszystkich, którym nie udało się dotychczas spełnić marzenia o odzyskaniu idealnej sylwetki i pełnego zdrowia.
piątek, 08 października 2010



Powszechnie wiadomo, że Francuzi są dumni ze swojej kuchni, może nawet za bardzo, gdyż uważają ją za najlepszą na świecie. Jadają oczywiście żaby, ślimaki,ostrygi, foie gras i różne zaskakujące dziwactwa. Ale nie tylko one stanowią o bogactwie francuskiego stołu,podobnie jak francuski chleb nie sprowadza się wyłącznie do bagietek.
Jeśli na Południu w porze obiadu wita podróżnika aromat oliwy z oliwek i zrumienionego na niej czosnku, to Północ zniewala bogactwem intensywnie doprawianych mięs, gęstych musztardowych lub goździkowo-cebulowych wywarów i sosów.
Wszędzie smaży sie cebulę, piecze różne gatunki drobiu, gotuje warzywa, produkuje i wykorzystuje sery, wszedzie pachnie tymiankiem i jałowcem. Różnorodność francuskiej kuchni wynika miedzy innymi z faktu, że każdy region rozwinął własny sposób gotowania oparty o specyficzne produkty regionalne.
Nie sposób w tym miejscu nie wspomnić o dwóch najbardziej charakterystycznych rodzinach produktów, z którymi kojarzona jest Francja poza swymi granicami.
Chodzi o sery i wina. Sery są produkowane w ogromnych ilościach, o różnych kształtach, smakach i zapachach. Podobno jest ich wiecej niż dni w roku. Wytwarza sie je zarówno z mleka krowiego, jak i koziego lub owczego. Można je podzielia na osiem głównych rodzin:
- sery świeże (lub białe)
- miekkie sery o jasnej, puszystej skórce, oddające zapach wilgotnej ziemi, mchu, grzybów lub ... obory (zalicza sie do nich np. camembert, brie)
- miekkie sery o gładkiej, pomaranczowej, wilgotnej skórce i niezwykle intensywnym, ostrym zapachu, jednak łagodne w smaku (takie jak munster i livarot)
- sery twarde, niegotowane, produkowane również z mleka owczego (reblochon, cantal i mimolette)
- sery twarde (żółte), produkowane głównie w górach, których smak w dużym stopniu uzależniony jest od diety krów (comte, emmental i gruyere)
- sery kozie
- sery pleśniowe (również kozie i owcze), z których najbardziej znany jest roquefort i bleu
- sery topione, wykorzystywane głównie do smarowania pieczywa.

Każdy region posiada własne sery, które wykorzystuje sie również do gotowania. Produkcja części serów objęta jest specjalnym programem kontroli jakości - AOC (appellation d"origine controlee) Francuzi są zdania, że "dobry posiłek konczy sie kawałkiem dobrego sera", którego walory można należycie docenia dopiero przy lampce czerwonego wina.
We Francji można wskazać osiem dużych regionów, w których produkowane jest wino. Są to: Szampania, znana przede wszystkim z produkcji wytwarzanego
z wykorzystaniem procesu wtórnej fermentacji szampana Burgundia słynie przede wszystkim z bardzo drogich, intensywnych i ciężkich czerwonych win
opartych na szczepie Pint Noir, choć na północnym zachodzie wytwarza sie również białe chablis, korzystając wyłącznie ze szczepów chardonnay Alzacja, królują
tu wina białe, na czele z rieslingami Dolina Loary ze swymi słynnymi białymi winami ze szczepów sauvingnon blanc i chenin blanc Bordeaux - największy okreg winiarski na świecie, ze wzgledu na areał upraw jak i produkcję hektolitrów wina, w którym produkuje się ciężkie wina czerwone o dużej zawartości taniny Dolina Rodanu, która specjalizuje się w produkcji win czerwonych, nieco mocniejszych od pozostałych z uwagi na niezwykle korzystny klimat. Langwedocja - najbardziej na południe wysunięty region winiarski, gdzie produkuje się zarówno wina białe jak i czerwone
i Prowansja, znana przede wszystkim z lokalnych różowych win, wśród których prym wiodą te z okolic Bandol. We Francji jada sie trzy główne posiłki w ciągu dnia:
- śniadanie (petit-dejeuner): zazwyczaj składa się na nie bagietka (lub inny rodzaj chleba) z dżemem i masłem oraz croissant, do tego pije sie kawę lub czekoladę.
- obiad (dejeuner): spożywa sie go pomiedzy dwunastą a czternastą. Stanowi główny, obfity posiłek dnia. Jako wprowadzenie podawane są przekąski, następnie danie główne, potem sery zazwyczaj w towarzystwie sałaty, na koncu deser (czasem jest to zwykły jogurt lub owoce) i kawa.
- kolacja (diner): spożywa sie ją dość póżno, respektując zasadę czterech etapów (łącznie z daniami gorącymi).

Ostatnimi czasy uwidaczniają sie charakterystyczne zmiany: obiady stają sie lżejsze (ma to związek z coraz krótszymi przerwami w pracy), a kolacja powoli urasta do głównego posiłku dnia, podczas której mają szansę spotkać się wszyscy domownicy. Wszystkie podane w tej książce receptury zostały wcześniej sprawdzone. Nie znaczy to jednak, że należy się nimi posługiwać w sposób "dogmatyczny".
Jednakże z moich doświadczeń wynika, że tarty słone najlepiej podawać na cieście francuskim lub zwykłym kruchym, natomiast słodkie smakują doskonale na wszystkich rodzajach proponowanych podkładów. W zależności od upodoban możecie Panstwo zmieniać rodzaje ciast na podkłady, lub ingerować w proporcje składników. Tarty i ciasta dają szerokie możliwości aranżowania rozmaitych wydarzen kulinarnych - w zależności od swego rodzaju i kształtu mogą stanowić główną ozdobę wykwintnej kolacji, serwowane w malutkich foremkach bedą wyrafinowaną przekąską podczas spotkania towarzyskiego, a placki owiniete w białe serwety powinny się znależć w koszu każdego piknikowego łakomczucha.

Anais Vially





  

Kolekcja "Podróże kulinarne. Tradycje, smaki, potrawy" to seria pięknie wydanych albumów, w których praktyczną wiedzę kulinarną uzupełniają ciekawostki i tajniki kuchni różnych zakątków świata.

Każdy tom przedstawia najsmaczniejsze potrawy świata, unikatowy klimat i tradycję kuchni każdego z 25 opisywanych krajów. Oprócz najsłynniejszych, wartych polecenia przepisów z wybranego kraju, w każdym tomie znajdą Państwo sekrety tworzenia typowych dla danej kuchni smakołyków, ich historie, obyczaje biesiadowania oraz najbardziej popularne potrawy i przyprawy.


Każdy tom serii podzielony został na pięć działów:
"Palcem po mapie..." - o kulinarnych regionach i ich charakterystyce
"Z historią w tle..." - o tradycji tworzenia potraw i typowych produktach
"Na talerzu..." - o sposobach przyrządzania najpopularniejszych dań i napojów
"Wokół stołu..." - o tradycjach biesiadowania, etykiecie i obyczajach kulinarnych
oraz "Polecane przepisy..." - wybór najciekawszych przepisów z danej kuchni.
Wszystkie zamieszczone w książce przepisy są trzykrotnie sprawdzone podczas słynnych testów kulinarnych "Autralian Women's Weekly". Co gwarantuje, że potrawy te są smaczne i łatwe w do przygotowania.



Poszczególne przepisy zostały umieszczone w tej książce, w oddzielnych rozdziałach w zależności od tego, ile czasu zajmuje ich przygotowanie. Teraz, gdy masz na gotowanie tylko 10, 20 lub 30 minut, natychmiast znajdziesz odpowiedni przepis. Wymarzona książka kucharska dla zapracowanych pań domu.
Tagi: kuchnia
20:57, simile60 , Kuchnia
Link Dodaj komentarz »

Ta niezwykła książka zawiera wiele wspaniałych przepisów na ulubione potrawy i przysmaki dla małych i dużych łasuchów. Dodatkowo znajdziesz tu wiele ciekawych i łatwych eksperymentów - w sam raz do przeprowadzenia w domu!
Co się stanie, jeżeli włożysz surowe jajko do octu na kilka dni? Albo gdy posypiesz budyń cukrem? I co porywa do tańca rodzynki zalane wodą mineralną?
Mali kucharze będą mile zaskoczeni, jak wiele niespodzianek, radości i zabawy niesie ze sobą gotowanie.

SPRZEDAŻ OD 08-10-2010!
Pierwsza z serii powieści o Jacku Reacherze, inteligentnym i niepokornym byłym majorze żandarmerii wojskowym, który przyniósł Childowi popularność na całym świecie. "Poziom śmierci" otwiera jedną z najlepszych serii powieści sensacyjnych przełomu XX i XXI wieku.
W Margrave wszystko wygląda na idealne. Położone w sennej Georgii, miasteczko ożywa jedynie wieczorami, jednak lokalny biznes znakomicie prosperuje nawet mimo braku klientów. Zero problemów. Zero przemocy - Jack Reacher ma zamiar spędzić tu leniwy weekend, jednak, gdy tylko przekracza granice mieściny, zostaje aresztowany. W Margrave popełniono właśnie pierwsze od trzydziestu lat morderstw, a świadkowie widzieli nieopodal miejsca zbrodni właśnie Reachera. Tłumaczenia nie zdają się na nic - przybysz jest obcy, a mieszkańcom mieściny wyraźnie zależy na tym, by pozbyć się natręta. Reacher ląduje w więzieniu, na poziomie śmierci - w miejscu, gdzie znajdują się skazani na dożywocie. Kilkadziesiąt godzin spędzonych w towarzystwie zatwardziałych kryminalistów upewnia Reachera, że nie popuści. Dowie się, dlaczego i w co właściwie wdepnął. A potem pociągnie winnych do odpowiedzialności. Margrave ma swoje brudne tajemnice i właśnie przyszła pora, by ujrzały światło dzienne.

SPRZEDAŻ OD 08-10-2010!
Carol i Paul Tracy są ludźmi sukcesu: ona jest cenionym specjalistą w dziedzinie psychiatrii dziecięcej, on robi karierę jako nauczyciel akademicki i pisarz. Do pełni małżeńskiego szczęścia brakuje im tylko dziecka, a ponieważ Carol jest bezpłodna, decydują się na adopcję. Realizację ich planów utrudnia cały szereg pozornie przypadkowych wypadków i katastrof. Pewnego dnia Carol niechcący potrąca samochodem nieznajomą nastolatkę. Chociaż dziewczynka nie odnosi poważniejszej szkody, okazuje się, że kompletnie nic o sobie nie wie i niczego nie pamięta. W trakcie seansu hipnotycznego, jakiemu poddana zostaje Jane, wychodzi na jaw przerażająca prawda. Jej ciało zamieszkuje nie jedna, ale kilka różnych osobowości. Wszystkie one należały do żyjących przed laty dziewcząt, które zmarły tragicznie w przeddzień swoich szesnastych urodzin. Najbardziej przerażający jest jednak fakt, że przed śmiercią każda z nich zdradzała objawy morderczej furii skierowanej przeciwko najbliższym.
 
 Witajcie na Złotym Wybrzeżu, północnym skrawku Long Island, niegdyś największym skupisku bogactwa i władzy w Ameryce. To właśnie tu w dramatyczny sposób splotły się losy dwóch ludzi: wziętego prawnika Johna Suttera i bezwzględnego mafioso Franka Bellarosy. W tej zapierającej dech w piersi a zarazem przezabawnej książce o przyjaźni, zbrodni i wielkich namiętnościach, Nelson DeMille wspina się na wyżyny literackiego kunsztu, który uczynił go jednym z najpoczytniejszych pisarzy świata.

Wanda Chotomska

Balbina urodziła pięć szczeniaków. Wszystkie pracowicie broją przez cały dzień. Ale wszystko się im wybacza - w końcu to jeszcze dzieci. Psie dzieci. Przed ich właścicielami - sympatycznym rodzeństwem: Karoliną i Karolem - stoi nie lada zadanie: trzeba pięciopsiaczkom znaleźć nowy dom!
Wesoła książeczka, poprzetykana wierszykami, która poza tym, że bawi, uczy odpowiedzialności i miłości do stworzeń słabszych od nas.


15:29, simile60 , Bajki
Link Dodaj komentarz »
czwartek, 07 października 2010

Liczba gwałtów popełnianych przez żołnierzy Sił Lądowych Peru rośnie zatrważająco. By oczyścić dobre niegdyś imię armii i zapanować nad wstydliwymi występkami, dowództwo powierza Pantaleonowi misję utworzenia specjalnego oddziału Służby Wizytantek. Pantaleon Pantoja, znany z niezwykłej dyscypliny i oddania służbie, organizuje perfekcyjnie działającą machinę frywolnego przemysłu. Z pełnym oddaniem i zaangażowaniem dopracowuje szczegóły, które usprawnią działanie gotowych do pełnego poświęcenia kobiet. A wszystko pod klauzulą ścisłej tajemnicy wojskowej.

Pantaleon i wizytantki to jedna z najzabawniejszych i równocześnie najbardziej gorzkich powieści Llosy. Pod przykrywką lekkiej satyry autor przemycił refleksje kompromitujące nie tylko armię, ale i system sprawowania władzy. Czy tylko w Peru?

Kadeci o wdzięcznych imionach Jaguar, Boa, Poeta, Cava umilają sobie internatowe życie, rżnąc w karty, wykradając nauczycielowi testy, przemycając papierosy, prowadząc rozwiązłe życie seksualne, opowiadając sobie o dziewczynach oraz upijając się w melinie pewnego cwaniaka. Ale jeden z chłopców, zwany Niewolnikiem, nie będzie mógł się dostosować i stanie się ofiarą kolegów.
Miasto i psy to bezlitosne obnażenie prawdy o instytucji wojska, wynikające z bolesnych doświadczeń autora. Opowieść o fali, rygorze, hierarchii oraz buncie młodych kadetów, tworzących w ramach odwetu własne, równie drastyczne prawa i zasady. Konflikty rozgrywające się za murami elitarnej szkoły ukazują anachronizm społeczeństwa, stanowią bezlitosną krytykę kastowości, tyranii i demaskują mit brutalnego macho.
W książkę zostały wpisane wątki autobiograficzne, dotyczące nie tylko traumatycznych przeżyć szkolnych, ale także nieznanego ojca, roli matki, przeprowadzki do Limy, poczucia obcości i pierwszych miłości pisarza.

Cykl reportaży słynnego pisarza to rezultat podróży po obu krajach i próba obiektywnego spojrzenia na konflikt. Teksty wywołały gwałtowne reakcje Izraela. Peruwiański pisarz przemierzył wzdłuż i wszerz oba walczące ze sobą kraje, próbując odpowiedzieć na pytanie, jak osiągnąć pokój i czy w ogóle jest on możliwy. Rozmawiał ze skłóconymi stronami, starając się przyjąć ich punkt widzenia. Doceniając osiągnięcia Izraela, w imię wolności i sprawiedliwości przeciwstawił się jednak jego polityce zbrojnej, co wywołało furię Tel Awiwu.

Kiedy w makabryczny sposób zamordowany zostaje młodziutki śpiewak boler, tropem zbrodniczej zagadki podąża dwójka nietypowych policjantów. Silva, mistrz dedukcji, który potrafi skłonić do mówienia najbardziej opornych milczków, oraz Lituma, poznający arkana policyjnej sztuki asystent o bogatej wyobraźni. Cóż jednak może uczynić przedstawiciel władzy wobec siły miłości, szaleństwa i namiętności, nawet jeśli ucieleśnieniem jego obsesji jest znacznie starsza mężatka o rubensowskich kształtach?

Kto zabił Palomina Molero? jest nietypową powieścią detektywistyczną, w której zapadłe mieściny Peru tętnią namiętnością, zakazana miłość prowadzi do zbrodni, a rozwiązywanie zagadki to subtelnie poprowadzona dyskusja o istocie zła i kłębowisku uczuć.

Pewnego dnia w andyjskiej miejscowości pojawia się dziwny nieznajomy. Kupuje ziemię, a dom, który zbuduje - pomaluje na zielono. Tubylców zaskakuje obszerny salon i sześć małych pokoików na górze, a także zamówione wyposażenie składające się z tuzina łóżek, sześciu umywalek, sześciu luster i tyluż nocników. Pojawiają się podejrzenia i plotki, aż pewnego dnia ksiądz García zagrzmi podczas niedzielnej mszy, że nad Piurą unosi się moralne zagrożenie. Jednak to, co dla jednych jest symbolem zła i celem świętej wojny, dla innych przybytkiem zakazanych uciech, a dla wielu zwykłą knajpą, dla dwojga ludzi stanie się azylem wielkiej miłości.

autor Adrian Sz. recenzja
Proza iberoamerykańska cieszy się w Polsce od dawna sporym i zasłużonym powodzeniem. Pisarze tacy jak Isabel Allende (Chile), Gabriel Garcia Marquez (Kolumbia) czy Carlos Fuentes (Meksyk) mają w wielu księgarniach własne półki, na nich zaś wystawiane są kolejne wydania starych i całkiem świeżych dzieł zza Atlantyku. Do grupy tej należy także pochodzący z Peru Mario Vargas Llosa. Moim prywatnym zdaniem to jeden z najlepszych współczesnych twórców ciekawej i pięknej literatury. Llosa słynie z tworzenia wielowątkowych, misternie utkanych fabuł, w których w genialny sposób osadza rewelacyjnie naszkicowane postaci zróżnicowanych bohaterów. Wojna Końca Świata nie jest jego nowym utworem. Powstała w 1981 roku i od tego czasu zdążyła sobie zdobyć pozycję na świecie. Zdaniem niektórych krytyków książka ta jest najlepszym dziełem autora, choć to akurat pozostaje kwestią gustu. Korzystając z okazji, że ukazała się w Polsce w porządnym, estetycznym wydaniu, warto poświęcić chwilę na zapoznanie się z jej recenzją, choć pewnie większość czytających ten tekst osób domyśla się, że niespodzianek nie będzie.

Wojna Końca Świata to pozycja, której nie krępuję się określić mianem dzieła. Nie jest to pierwsze lepsze czytadełko, które pochłania się dla zabicia czasu. To raczej kawałek doskonałej literatury pięknej, stworzonej ze znawstwem, wyczuciem i miłością do słowa pisanego. Jestem pod wrażeniem tej książki i zaryzykuję stwierdzenie, że jest to jedna z lepszych, jakie kiedykolwiek przeczytałem. Do swojej opinii nikogo nie przymuszam, bo jest to kwestia osądu subiektywnego. Z całą odpowiedzialnością mogę jednak podkreślić, że jest to książka co najmniej bardzo dobra.

Czemu? Po pierwsze fabuła. Jest bardzo rozbudowana i naszkicowana z rozmachem. Ogromu zamierzeń autora nie jesteśmy w stanie poznać, dopóki nie zagłębimy się bardzo głęboko w jego powieść, nawet jeśli wydaje się nam, że już po paru stronach "wiemy o co chodzi". Otóż nie wiemy, gdyż Mario Vargas Llosa perfekcyjnie reżyseruje spektakl, jakim jest czytanie kolejnych stron jego książki. Steruje naszymi emocjami, dba o to, byśmy się nie nudzili, ale i nie przytłacza prędkością zdarzeń. Kolejna bowiem, obok fabuły, cecha tej książki to świetny rytm. Słowa i zdania, które autor konstruuje z lubością i smakiem, żyją własnym życiem i same w sobie są piękne. Taką książkę, jak ta, czyta się z przyjemnością dzięki samemu językowi powieści, diametralnie innemu od tego, do czego przyzwyczajają nas pozycje popularne.

Wysoko ocenić należy portrety bohaterów książki. Do czynienia mamy z kilkoma pierwszoplanowymi oraz z plejadą "pomocniczych", którzy pojawiają się na chwilę bądź na dłużej, ale egzystują gdzieś w tle opowieści. Nie zmienia to jednak faktu, że z każdym z nich wiąże się historia, na ogół okrutna, brutalna i zadziwiająco niepokojąca. Postaci stworzone piórem Maria Vargasa Llosy są prawdziwsze w swoich cierpieniach i głębokich przeżyciach niż niejeden z ludzi, których znamy z naszego życia.

Co właściwie jest tematem książki? Na to pytanie nie sposób odpowiedzieć jednym zdaniem. Jest to rzecz o wierze, o religii, o poświęceniu, o dochodzeniu do wiedzy. Jednocześnie jest to opowieść o tym, że nie ma jednej prawdy i jednego spojrzenia na świat. Nawet wtedy, gdy w grę wchodzą sprawy szczególnie ważne. Głównym bohaterem książki jest Nauczyciel - stary, stargany życiem mężczyzna, bezgranicznie oddany Bogu, przemierzający bezkresy Brazylii i przekazujący okruchy ożywiającej go wiary ludziom z marginesu: biedakom, żebrakom, bandytom, prostytutkom. W pewnym momencie jego wiara skłania go do przeciwstawienia się państwu. Dochodzi do rebelii, która ma być tytułową wojną końca świata. Czy jednak jest to starcie pomiędzy zastępami anielskimi a antychrystem, czy też zwyczajny bunt grupki oderwanych od rzeczywistości szaleńców, nie przyjdzie nam się dowiedzieć zbyt prędko. Prawdziwa zresztą odpowiedź na to pytanie jest ukryta. To my sami musimy to ocenić. Oczywiście dopiero po bardzo satysfakcjonującej lekturze książki.

Wobec powyższych okoliczności, mogę z pełną odpowiedzialnością polecić Wojnę Końca Świata. Zdaję sobie sprawę z faktu, że nie jest to pozycja dla wszystkich. Z pewnością przypadnie do gustu czytelnikom lubującym się w cokolwiek magicznej literaturze iberoamerykańskiej. Każdy, kto czytał wcześniej jakieś książki Maria Vargasa Llosy i jest o nich dobrego zdania, powinien absolutnie koniecznie zapoznać się z niniejszą pozycją. To prawdziwa uczta dla wielbicieli pięknego słowa pisanego. A jednocześnie spora cegiełka, zapewniająca kilka dni smakowitej rozrywki.
Historia amazońskiego plemienia Macziguengów i ważnej roli, jaką pełnili w nim gawędziarze - wędrowni opowiadacze, przekaziciele wieści codziennych, a także legend i symboli, będących fundamentem istnienia ukrytej przed światem społeczności.
Powieść to jednocześnie rekonstrukcja losów przyjaciela z lat studiów - Żyda, Saula Zuratasa, etnologa, który próbując odnaleźć dowody na istnienie maczigueńskich gawędziarzy, w końcu sam przemienił się w jednego z nich.


Llosa prowadzi nas przez świat szamańskich praktyk, znachorów i czarowników. Snuje opowieści o księżycu, wykradaniu kosmyków włosów, o tym jak leczyć członek ukąszony przez osę i o tym... jaki amulet nosi w portfelu. Pełno tu mitów, zjawisk nadprzyrodzonych, legend, rytuałów i magii.

Gawędziarz to także opowieść Llosy o sobie samym. O wyprawach do dżungli amazońskiej, o przyjaciołach, pracy uniwersyteckiej, badaniach lingwistycznych, programie telewizyjnym pt. "Wieża Babel", dla którego robił wywiady z Borgesem, Sabato, Miłoszem. To powieść o tym, jak opowiadać historię.

"Od czasów mych nieudanych prób napisania jakiejś historii o gawędziarzach maczigueńskich, na początku lat sześćdziesiątych, temat ten wciąż za mną chodził. Wracał co jakiś czas niczym stara, niewygasła miłość, ponownie wybuchająca płomieniem. Nieustannie notowałem pomysły, zapisywałem całe zeszyty, by je następnie drzeć."









zBLOGowani.pl